پاییز

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

---------

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

-----------

همه کس طالب یارند چه هشیارو چه مست

همه جا خانه عشقست چه مسجد چه کنشت

-----------

سر تسلیم من و خشت در میکده ها

مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

-----------

نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل

تو چه دانی که پس پرده که خوبست و که زشت

---------

نه من از پرده تقوی بدر افتادم و بس

پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

--------

حافظا روز اجل گر بکف آری جامی

یکسر از کوی خرابات برندت به بهشت